Ból po zewnętrznej stronie łokcia potrafi być niezwykle uciążliwy, ograniczając swobodę ruchów i wpływając na jakość życia. Jeśli zmagamy się z takimi dolegliwościami, prawdopodobnie ma się do czynienia z łokciem tenisisty, czyli entezopatią prostowników nadgarstka. W tym artykule dowiemy się, skąd bierze się ta przypadłość, jakie są jej najczęstsze objawy oraz jakie opcje leczenia są do wyboru, by raz na zawsze pozbyć się bólu i wrócić do aktywności bez ograniczeń.
Czym jest łokieć tenisisty?
Łokieć tenisisty, czyli entezopatia prostowników nadgarstka, kolokwialniej mówiąc zapalenie ścięgna, to choroba przeciążeniowa, w której dochodzi do degeneracji przyczepów ścięgnistych mięśni prostujących nadgarstek i palce. Mimo nazwy, schorzenie to dotyka nie tylko tenisistów, ale również osoby wykonujące powtarzające się ruchy nadgarstka, np. pracowników biurowych, mechaników czy muzyków.
Źródło bólu łokcia tenisisty
Głównym miejscem bólu jest nadkłykieć boczny kości ramiennej, gdzie przyczepiają się ścięgna mięśni prostowników. W wyniku mikrourazów i przewlekłego stanu zapalnego dochodzi do osłabienia struktury ścięgien, co prowadzi do bólu i ograniczenia funkcji ręki. Innymi słowy poprzez powtarzającą się czynność, która prowadzi do nadmiernego, w długim okresie czasu napięcia, bądź napiania ścięgna, dochodzi do przeciążania tej struktury. Biorąc pod uwagę nakładający się charakter wysiłku, bez czasu na regenerację, dochodzi do stanu zapalnego ścięgna.
Rozwój łokcia tenisisty – przyczyny
- wykonywania ruchów obrotowych (np. używanie śrubokręta),
- długotrwałego pisania na klawiaturze lub pracy z myszką komputerową,
- intensywnego uprawiania sportów rakietowych (tenis, squash, badminton),
- pracy manualnej (malowanie, wkręcanie śrub, cięcie nożyczkami).
Łokieć tenisisty – czynniki ryzyka
Do czynników ryzyka powstawania łokcia tenisisty zalicza się:
- wiek (najczęściej występuje między 30. a 50. rokiem życia),
- brak rozgrzewki przed wysiłkiem,
- nieprawidłową technikę ruchów nadgarstka.
Objawy łokcia tenisisty
Główne symptomy to:
- ból po bocznej stronie łokcia, promieniujący wzdłuż przedramienia,
- osłabienie siły chwytu (trudności z trzymaniem przedmiotów, np. kubka),
- ból nasilający się przy prostowaniu nadgarstka przeciw oporowi,
- tkliwość przy dotyku nadkłykcia bocznego.
WAŻNE: Objawy mogą narastać stopniowo, a nieleczone schorzenie prowadzi do przewlekłego bólu i osłabienia ręki.
Metody leczenia łokcia tenisisty
Leczenie jest zwykle zachowawcze i obejmuje:
Odpoczynek i modyfikacja aktywności
- Unikanie ruchów nasilających ból.
- W przypadku sportowców – korekta techniki gry.
Farmakoterapia
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w formie tabletek lub maści.
- W niektórych przypadkach – ostrzyknięcia kortykosteroidami (rzadko stosowane ze względu na ryzyko osłabienia ścięgien).
Fizjoterapia
- Terapia manualna – masaż poprzeczny, mobilizacje stawów.
- Kinesiotaping – plastrowanie w celu odciążenia ścięgien.
- Ćwiczenia wzmacniające i rozciągające mięśnie przedramienia.
- Fizykoterapia – ultradźwięki, laseroterapia, fala uderzeniowa, krioterapia, magnetoterapia, elektroterapia.
Zaopatrzenie ortopedyczne
Orteza na łokieć tenisisty, opaska uciskowa na mięśnie prostowniki, w celu odciążenia przeciążonego ścięgna.
Leczenie operacyjne
Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi efektów przez 6–12 miesięcy, można rozważyć zabieg chirurgiczny polegający na uwolnieniu przyczepu ścięgna.
Łokieć tenisisty – jak zapobiegać nawrotom?
Aby zapobiec nawrotom, warto:
- unikać długotrwałego przeciążania nadgarstka,
- stosować ergonomiczne narzędzia pracy,
- regularnie rozciągać i wzmacniać mięśnie przedramion,
- robić przerwy podczas monotonnych czynności.
Łokieć tenisisty to bolesna dolegliwość wynikająca z przeciążenia mięśni prostowników nadgarstka. W większości przypadków skuteczne jest leczenie zachowawcze, w tym rehabilitacja i modyfikacja aktywności. Kluczowa jest jednak wczesna diagnoza i odpowiednia profilaktyka, aby uniknąć przewlekłego bólu i osłabienia ręki.
Jeśli odczuwasz dolegliwości bólowe w okolicy łokcia, skonsultuj się z ortopedą lub fizjoterapeutą, aby dobrać odpowiednią terapię.
